KENDİNE HAS KARAKTERİYLE DÜNYA HAYATI

ahiret hayatını bilebildiğimiz kadarıyla hesap günü, yani mahşer, cennet ve cehennem oluşturuyor. cennette müslüman müminler için sıkıntı açlık yoksulluk yok. cehennem ise ceza mahalli. peki ya ahiret hayatı kısaca böyle iken dünya hayatı nasıl bir bakalım. 

Hz. Adem cennete konulduğunda uyarıldı. eğer yasak ağaçtan yersen cennetten çıkarılır dünyaya iner sıkıntı ve zahmet çekersin diye. ama ilk insan hz. adem ve hz. havva annemiz o ağaçtan yedi. dünya serüveni işte böyle başlıyor. temel hatları ile dünya hayatı sıkıntı imtihan ve zahmet çekme diyarı. mallarımızdan canlarımızdan eksiltilerek sınandığımız bu yerküre bizim için en ideal haliyle bile bu karakterini koruyor. 

hasılı dünya hayatı sevdiklerine kavuşamama, sıla hasreti, fakirlik, düşme kalkma, sıkıntı, maddi manevi hayal kırıklığı, mutlu olamama gibi unsurlar içeriyor. hal böyleyken tabi dünyanın cennet olamayacağı daha iyi anlaşılıyor. insan derbeder bir haleti ruhiye içinde dünyada.

biz burada netice itibariyle ancak cennetten bir koku yada tâd duyabiliyor cennetin varlığına kani oluyoruz. "dünya ahiretin tarlasıdır" hadisi şerifi ve "dünyada rahat yok" hadisi şerifi birlikte düşünüldüğünde dünya karşımıza bu kendi karakteri ile çıkıyor.

ama her zorluktan sonra bir kolaylık yaratılmış. her yokuşun bir inişi var. elemli günler kendini mesut günlere bırakıyor ama en bariz vasfı dünya hayatının geçici olması. dertlerde mutluluklarda geçici burada.

peki ama dünyayı bu karakterine terk eylemek kadercilik olmayacak mı. mutlu mesut bir dünya hayatı yada zaman dilimi mümkün değil mi. bu konuda çalışmak beyhude mi..asla. bu uğurda çalışmak didinmek bir dua aynı zamanda ve gerisi nasip kısmet. 

dünyanın bu karakterini unutmak bizi hayal kırıklığına sevk edecektir. her defasında hayal kırıklığı ise bizi isyana yaklaştırabilir. en güzeli dünya hayatının bu yapısını bilip üç günlük ömrümüzü ona göre hazırlıklı geçirmek en güzeli. nihayetinde ideal olan Rahman'ın elinde. dua ve amelî dualar nasıl karşılık bulursa o kadar. 

evet dünya hayatı kendine has yapısıyla sevenleri kavuşturmayabiliyor, ayrılık acısı, sevdiklerinle imtihan, fakirlik yoksulluk hep ihtimal dahilinde. ama Hak Teala kuluna taşıyamayacağı yük yüklemiyor. dünya çilemiz belkide ahiret mutluluğumuzu, ahiret güzelliklerini artırıyor. evet dünya ile tanışmak, onu tanıma, geçiciliğini ve imtihan mekanı olmasını unutmamak bizi dirençli kılacaktır.

dünya böyle ne yapalım..cennet değil ve cennet olamıyor..Allah'ın dilemesi ile olması başka.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

DÜŞÜNÜR AKADEMİSİ'den SOSYAL POLİTİKALAR ÖNERİLERİ

KÜRESEL KONJONKTÜRDE ULUSLARARASI BİRLİKLER

ABD SİYASETİNDE STRATEJİK HATA: İSRAİL ODAKLI KÜRESEL SİYASET