Talha Harun Aslan; Samimi Özgeçmiş


kısa özgeçmiş,

Adım Talha Harun Aslan. 1982 Ankara doğumluyum. İlkokulu Ankara Yeşilöz İlköğretim Okulu'nda, liseyi Ankara Kurtuluş Lisesi’nde okudum. 1999 yılında üniversite sınavlarına girip Kırıkkale Üniversitesi Kamu Yönetimi ve Siyaset Bilimi bölümünü kazandım. 2001 yılında okulumun, Kırıkkale’nin, hocalarımın ve bölümümün durumu hasebiyle ikinci sınıfta okulu bırakıp tekrar sınava hazırlanmayı tercih ettim. Tekrar hazırlanıp 2002’de üniversite sınavına girdim ve İstanbul Bilgi Üniversitesi Uluslararası İlişkiler(ÖSYM BURSLUSU) bölümünü kazandım. Bir yıl hazırlık okuduktan sonra bölümüme başladım. Çeşitli aksaklıklar sonucu birkaç dönem okulu uzatmak durumunda kalmam hasebiyle şu an dördüncü sınıftayım. İnşallah bu sene mezun olmayı ümit etmekteyim.

Otobiyografik Özgeçmiş,

1982 yılında Efendimiz Muhammed Mustafa(SAV)’in doğum gününde Ankara Çubuk’ta doğmuşum. Daha sonraları acaba ailem doğum tarihimi bilerek mi Efendimiz'in (SAV) doğum tarihiyle aynı tarihe yazdırdılar diye sorup soruşturduğumda, hakikaten o tarihte doğmanın bana nasip olduğunu anladım. Böylesine güzel bir başlangıç herhalde herkese nasip olmaz. Çocukluğumun hepsi Ankara’nın ilçeleri olan Çubuk, Keçiören muhitlerinde geçti. Ankara’nın kuru kasvetli olduğu bu yıllarda bu muhitler nispeten yumuşak, neşeli sayılırdı. Buralarda daha çok Anadolu’nun çeşitli illerinden göç edenler ve Ankara’nın yerlileri yaşamakta idi. Bu ilçelerde yetişmemin bir yararı da aristokratik kibir ve devlet bürokrasisinin halka bakışından uzak mütevazi bir ilk gençlik yaşamış olmaktı.

Ortaokulu imam hatip lisesinde Solfasol’da okudum. Hacı Bayram Veli'nin yıllar önce ikamet ettiği ve talebe yetiştirdiği ve bir yerdi burası. Hem bu manevi atmosfer hem de o yıllarda revaçta olan ve bizimde içinde yetiştiğimiz bir akım söz konusuydu. İslamcılık olarak adlandırılan bu dalga hasebiyle sosyal ve entelektüel anlamda içinde bulunduğum çevrede bir canlılık göze çarpmaktaydı. Hem bu manevi atmosferi hem de bu modern dalgalanmayı cem etmemiz bir zorunluluktu. Yani İslamcı iddialara samimiyetle sahip çıkmamız gerekiyordu. Yani burada samimiyetle Hacı Bayram Veli damarına bağlanmayı ve aynı zamanda İslamcı iddiaları benimsemek, Asrı Saadetin anlaşılıp ahir zaman sorunlarının çözümü doğrultusunda her alanda bir ıslahatın zorunluluğuna inançla bağlanmayı gerektiriyordu. Bu modern İslamcı dalganın içinden, cevherlerin çıkma potansiyeli ta o zamandan aşikardı.

Ortaokulda Bizim Dergi adında küçük amatör bir dergi çıkarmak nasip oldu. O zaman hem modern Avrupa entelektüel birikimine, sanatına, felsefesine uzanan bir yelpaze vardı. Hatta solcu Kemalist birikimden bile faydalanan bir çerçeve. Bizde bu minvalde bu kütüphanelerden ve bu entelektüel sosyal canlılık dalgasından böylece nasibimizi almış oluyorduk. O yaşta küçükte olsa bir derginin sorumluluğunu almak çok öğretici ve güzeldi. Bir işi benimsediğimizde yaşımız küçükte olsa yapabileceklerimizi bize göstermesi bakımından manidardır da bu dergi. Bu derginin hiç bir nüshasının elimizde olmaması üzücü de olsa onun mahiyeti bizimledir halen. Bu mahiyet, derginin herhangi bir nüshasından daha güzel ve önemli bize göre. Derginin genel işleri yanında, giriş sunuş yazıları ve öykü-şiir yazarak bir süre bu fotokopi-basım işiyle ilgilendik.

Liseyi Ankara Kurtuluş Lisesi'nde okuma fikri babama aittir ve bizde buna itiraz etmemişizdir. Birazda şehri öğren diyerek gönderildiğim Ankara Kurtuluş Lisesi, İmam Hatip Lisesi'nden gelen bir öğrenci için ve zaten ergenlik çağını yaşayan bir ilk-genç için ne derece zordur anlayabilirsiniz. Diğer bir takım zorluklarda bizimleydi bunun yanında. Bambaşka bir sosyal çevre ve arkadaş profili vardı mesela. Buna benzer sorunlar yanında Ankara’nın merkezinde üç yıl okumuş ve bu zaman zarfında entelektüel-düşünsel gelişimimde Hece Edebiyat Dergisi ve etrafındaki oluşumdan ve bazı düşünürlerle bağ kurmuş olarak o yılları geçirmek bize daha sonraları çok değişik kapılar açacaktır. Evvela bu düşünürlerin samimiyetle benimsenmiş olmasına rağmen ahirinde bu düşünürlerin tamamen modern ve ne asrı-saadetle ne hacı bayram veli damarıyla samimi değil menfi bir bağ kurdukları iyice anlaşılmıştır.

Bu açıdan Ankara’yı hakikaten bu sosyal entelektüel boyutlarıyla tanımaya devam ederken bu sefer Kırıkkale'de bunun Anadolu boyutunu ve üniversite boyutunu tanımak da imkanlarıyla 1999’da Kamu Yönetimi Bölümünü kazanarak okumaya başladım. Kırıkkale’de kendimin ne olduğu kafama çokça takıldı ve bu İslamcı cenahla muazzam akli kalbi bağlarımız olmasına rağmen kendimizi Müslüman olarak tanımladık ve inşallah bunun gereklerini yerine getirmeye çalıştık. Kırıkkale’nin güzel bulunmamış olmasının sebebi çoktur. Belki sabredilse bir sevgi bağı kurulabilecek olan Kırıkkale’ye iki yıl sabredip tercihi okulu bırakıp tekrar üniversiteye hazırlanma yolunda kullanmamızda ümidediyoruz ki bizim bilmediğimiz hayırlar vardır. Ya da Rabbimiz(C.C.) hatalarımızı telafi eder.

İstanbul bizim en çok sevdiğimiz şehirler arasında Medine’den sonra gelmektedir. İlki Mekke, ikincisi Küdüs’tür. Küdüs’ü sevmemizin hiçbir ideolojik arka planı yoktur. Tamamen Allah’ın Peygamberlerini hiçbirini birinden ayırmadan sevmemizden ötürüdür. Efendimizin(S.A.V)'in Miraçtan evvel tüm peygamberlere imamlık yaptığı mukaddes evdir Kudüs. İşte bu sevdiğimiz şehirler içinde müstesna bir yerde bulunan bu mübarek, İslam’ın her zerresine maddi manevi işlenmiş olduğu bu güzel şehre gelmek farklı bir tecrübe olmuştur şükür.

İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde okumaksa bir Müslüman için, Türkiye’nin AB’ye girişi gibidir.

Bu yıllarda bir Müslüman olarak modern tecrübe ile, önce onunla hesaplaşılarak ve sonra mahiyeti temizlenip, Kuran ve Sünnetle ıslah edilerek İslam Medeniyeti ile iletişimi mümkün olacaktı kanaatimce. Böylece Modern Tecrübeden tüm insanlığın faydalanması da mümkün hale gelebilirdi.
Bu süre zarfında çeşitli nedenlerden okuluma birkaç dönem ara vermek durumunda oluşum ise insan olmamdan ileri gelmektedir.

Bundan sonrasında ise rızkımızı helalinden kazanabileceğim ve aynı zamanda halka hizmeti Hak Teala’nın rızası için yapacağım bir iş bulmaktır. Bulduğum işi benimsemem yukarıdaki şarta bağlıdır. İnsanlara ne kadar faydalı olma durumu, imkanı varsa işin, onu o kadar benimseyip, benimsediğim bu iş için can hıraş ve ibadet aşkıyla yapma durumum vakidir.. Ve benimsemediğim bir iş olursa, benimseyebileceğim şartları sağlamaya, ıslah etmeye çalışırım; eğer bunun mümkün olmadığına dair kanaatim olgunlaşırsa orayı terk ederim.

vesselam.

zaman: Eylül 13, 2008

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

DÜŞÜNÜR AKADEMİSİ'den SOSYAL POLİTİKALAR ÖNERİLERİ

KÜRESEL KONJONKTÜRDE ULUSLARARASI BİRLİKLER

ABD SİYASETİNDE STRATEJİK HATA: İSRAİL ODAKLI KÜRESEL SİYASET